KULTURA · muzika

Gradska muzika Budva jedan je od najvažnijih brendova koje je ovaj grad kroz istoriju iznjedrio. Gotovo je nemoguće zamisliti bilo koju primorsku feštu koja se ovdje organizuje a da na njoj ne učestvuje orkestar gradske muzike koji često defileom gradskim ulicama najavljuje održavanje manifestacije

Sada već preko jednog stoljeća generacije Budvana koji svoj život ne mogu zamisliti bez muzike vrijedno rade kako bi svom gradu podarili najljepše primorske melodije i unijeli vedrinu u život živopisnog jadranskog gradića. Njihova priča počela je još 1906. godine, i uz kraće prekide prouzrokovane svjetskim ratovima nastavila svoj rad do današnjih dana.

Budvani su oduvijek voljeli svoju Muziku, a ona je za cijeli svoj vijek znala svakog zabaviti, razveseliti, s radošću dočekivati i s tugom ispratiti, i u svim vremenima ostati ono što je oduvijek i bila – samo budvanska.

„12 budvanskih mladića, isto obučenih prvi put je svirajući na limenim instrumentima prošetalo gradom“ – zapisao je 1908. godine budvanski hroničar Pavo Mikula. Dvije godine ranije, tačnije septembra 1906. godine, češki muzičar Karlo Vela okupio je u okviru hrvatskog kulturnog društva Sloga petnaestak mladića i strpljivo ih počeo učiti notama i sviranju na limenim instrumentima. Pod vođstvom kapelnika Vele Muzika je nastupala do 1914. godine, kad je prekinut rad zbog ratnih okolnosti.

Gradska muzika Budva obnavlja svoj rad 1924. godine, a za kapelnika je postavljen budvanski frizer i muzičar Anton – Toni Skutari. Plata za njegov rad u Muzici bila je predviđena budžetom budvanske Opštine. Muzika je tada brojala 17 članova i nastupala je na svim značajnim dešavanjima u Budvi između dva rata. Ponovo rat i ponovo prekid rada 1941. godine, a nakon toga treća država i treći početak 1950. godine.

Školu i probe sa starim i novim muzičarima organizuje i vodi Luiđi Jurić. Kratko vrijeme nasljeđuje ga poznati kotorski kompozitor i muzičar Tripo Tomas, a već 1955. godine s prvim poslijeratnim uniformama i novi kapelnik Ljubo Urban koji će voditi Gradsku muziku Budva pune 33 godine i ostaviti neizbrisiv trag u istoriji ovog društva. Tih godina orkestar ne nastupa samo u Budvi, već i u susjednim gradovima Boke, Beogradu, Splitu, Novom Sadu, Dubrovniku, redovno učestvuje na tradicionalnim susretima duvačkih orkestara.

Ukazom Predsjednika SFRJ J. B. Tita Gradska muzika Budva se 1975. godine odlikuje Ordenom Bratstva i jedinstva sa srebrnim vijencem, a 1976. godine dobija Novembarsku nagradu grada Budve.

Pavel Aksamit, profesor muzike iz Poljske 1988. godine postaje kapelnik Gradske muzike Budva. Novi zanos i novi repertoar. Marševe i koračnice zamjenjuju popularne melodije, džez, polke i valceri. Slijede zajednički Novogodišnji koncerti s Muzikama iz Kotora i Tivta. Od oktobra 2006. godine Ana Brajak Molčanov, profesor muzike u budvanskoj Muzičkoj školi preuzima dirigentsku palicu, da bi na mjesto kapelnika 2010. godine ponovo došao profesor Aksamit i ostao na toj poziciji do kraja 2012. godine. Nakon toga orkestar nastavlja s radom bez kapelnika do početka 2014. godine kada, na obostrano zadovoljstvo, na mjesto kapelnika dolazi profesor Radovan Papović i diriguje orkestrom do kraja godine.

Gradska muzika Budva od tada radi bez kapelnika i u fazi je pregovora s više zainteresovanih profesora muzike od kojih će neko, nadamo se uskoro, preuzeti vođstvo orkestra.


XII Guitar Art Summer fest u Herceg Novom On jednu pesmu peva na 20 načina Vojni orkestar za Makrona i Trampa svira Daft Punk Duo Accordiana na Ljetopisu: Neobično sazvučje klavira i harmonike ·